~कृष्णप्रसाद पाठक
मानव मस्तिष्क पनि बडा अचम्मको छ
असम्भव र अपत्यारिला दृश्यहरु
खाेजी-खाेजी ल्याएर तमासा देखाउँछ
सत्यमा आधारित तथ्यपरक घटना झै
प्रशस्त शंका गर्ने ठाउँहरु बनाउँछ ।
अतितकाे छाेडिसकेकाे र भुलिसकेकाे
एउटा दृश्य जवरजस्ती प्रदर्शित हुन्छ
अङ्ग-प्रत्यङ्ग सुम्सुम्याउँदै चलाइ दिए पछि
मनभरी काउकुती लाग्छ र हैरान बनाउँछ
र साेच्न बाध्य हुनु पर्छ, याे त्यही दृश्य हाे !?
विस्मृति सजिवता बाेकेर फेरि सल्बलाउँछ
विासाइसकेका तिनै पलहरुले फेरि बाेलाउँछ
जिम्मेवारी र पूर्णतामा प्रश्न चिन्ह लगाएर
सुखद अनुभूति नभूल्ने गरि तनमा चलाउँछ
र त संसार साँगुरिएर रसपानमा टुङ्गिन्छ ।
जलविहिन मायारुपी पाेखरी पुन: रसाउन थाल्छ
स्फटिक हाँसका जाेडी जलक्रिडामा व्यस्त हुदाँ
अलिक पर कमल फूलेर उहीँ भमरालाई बाेलाउँछ
प्रगाढ प्रेमिल भावले हाेला सम्बन्ध फेरि जाेडिन्छ
पूनर्मिलनकाे खुसियालीमा वार बनणदेज सबै भुलिन्छ ।।
सैयाैँ बर्ष पछिकाे भेट हाे छुट्न नै गाह्राे हुन्छ
खाटा बसेकाे घाउ काेटिँदा दुखाइ झनै साह्राे हुन्छ
न छाेड्न सकिन्छ न अपनाउन सकिन्छ हे विधाता
अर्काे जुनीमा याे सपना विपना बनेर आओस्
एकाकार हुने गरी भाविले अहिले नै लेखिदेओस् ।
